Benden Çocukluğuma...

 Merhaba tatlı kız;

       Seni çok özlediğimi söyleyerek başlamak istiyorum yazmaya. Evet seni çok özledim. Çocukluğumu, masumluğumu, eğlenmeyi, mutluluklarımı...O zamanlar tabi büyümek istedim hemen ne olacağını bilmeden istiyor insan. Acaba daha çok vakit geçirebilme şansımız olsaydı nasıl olurdu?                    Baştan alsak falan :) Seni üzdüler , seni bazen yok saydılar, senden bazen memnun olmadılar, seni hep eleştirdiler ama aslında sorun sürekli olarak sen değildin  senin çocuk olduğunu ve hata yapabilecek yaşta olabileceğini görmediler, göremediler. Ve sen hep kendini suçladın ve aynı şekilde şu an bile  olan bitenden kendini sorumlu tutuyorsun. Aslında öyle olmadığını sen de çok iyi biliyorsun  ama sen sana öğretileni uygulamaya devam ediyorsun başka yolu bilemediğinden. Hayatında güven istedin, insanlara iyi gidersem onlar da bana iyi gelir diye düşündün. Ama birbirimizden farklı olduğumuzu hesaba katmadın. Ve çok kırıldın en yakın sandıkların  tarafından defalarca...Artık öğrendin de içindeki kırıklarla nasıl olacak onu bilemiyorsun. Bir yanın deli gibi güvenmek isterken diğer yanın oradan hızlıca uzaklaşmanın derdinde ve sen o ikisi arasında sıkışıp kalmışsın. Olmuyor, olduramıyorsun...Evet bazen olduramayız veya bunu istemeyiz ama zamanın bize neler getirip bizden neler götüreceğini tahmin edemeyeceğimizden dolayıdır ki kendine biraz şans tanıman gerekiyor. Çünkü bu şekilde en büyük haksızlığı kendine yapmış oluyorsun ve bunu hiç mi hiç hak etmiyorsun. Artık bunu görmen gerekiyor kendine kızma, üzme, bağırma sadece  dinle ve kendine zaman tanı. Sen mutlu olmayı hak ediyorsun...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Benliğimiz...

  Biraz iç döküş, biraz duygusallık, biraz iyi hissetmek...İçimde yoğun bir trafik var. Ne tarafa baksam üzerime doğru gelen bir araç. Sağım, solum, önüm, arkam... Ortasında çaresizce bekleyen ben...İşin garip yani bu trafiği düzeltmenin de benim elimde oluşu, ve nasıl düzeltmem gerektiğini de bilemiyor oluşum. Bilsem yapar mıyım o heves var mı ondan da pek emin değilim ya neyse.      Sahi ben nasıl fark edemedim bu yoğunlaşan trafiği nasıl bir bastırılmış duygular silsilesi içindeymişim de görememişim ben bunu. Dışardan hayata devam edip gezip, gülüp, eğlenip her şey yolundaymış gibi yaparken kendimi nasıl bir yoğunluğa sürüklediğimin bile farkında olmamışım. Çünkü kendimi her şeyin çok iyi olduğuna o kadar güzel inandırmışım ki bu denli görememişim. Ama sonra işte o biriktirdiklerimin yüzeye çıkmasıyla olanlar oldu. Artık daha fazla bastıramayacaktım. Kabul edip düzeltmem gerekecekti.   Evet biliyorum, görüyorum artık içimde kopan fırtınaları. Bir şekilde başl...
Devamı

BİRAZ DA SEVELİM :)

       Bugün de biraz Sevgi...    Sahi sevgi neydi? Ne kadar değeri var hayatımızda sevginin? Ve asıl soru ne zaman yitirdik o güzel duyguyu? Oturdum ve düşündüm bu ve buna benzer soruları...Kaçımız çıkarsızca birbirimizi seviyoruz? Sayısı yok denecek kadar azalmadı mı sizce de?    Eskiden anlatılırdı o kız oğlanı ne sevdi diye. Efsaneleştirdiklerimiz; Leyla İle Mecnun, Ferhat İle Şirin, Kerem İle Aslı ve daha niceleri... Şimdi bakıyorum da menfaati bitenin sevgisi de bir anda yok olup gidiyor. Ve tabii bunlar sebepsiz değil diye düşünüyorum. ve bunun karşısında değişen şartlara bağlıyorum ben bu durumu. Tabii ki tek etken bu değil ancak bunun da etkisinin olduğu kanaatindeyim. Şu öve öve bitiremediğimiz teknoloji gelip aramıza girmiş olabilir mi acaba diye sormadan edemiyorum kendime? Her şeye çabuk ulaşılabilir olmak bizi daha da kötüye götürmüş gibi görünüyor. Evet bazı durumlarda tabii ki güzel diyenleriniz olacaktır. Ki haklısınız da bize kat...
Devamı