ÖFKE...
Evet öfkeliyim ama neye... Tam olarak zamanını kestiremediğim birikmiş olan öfkem. Düşünüyorum da genel olarak böyle miydim yoksa hep mi vardı anlamlandıramadığım öfkem...Sonra dedim ki; sahi isteklerimizin olmaması mı öfkelendirir bizi yoksa başka bir şey mi? Bu soruya tam olarak bir cevap bulamayışım da öflendirmiyor değil beni. Bazen gelen o hayatım başka türlü nasıl olabilirdi acaba düşüncesi? Hangimizin hayatı kendi istediği şekilde ilerliyor ki? Elbet bir yerde bir sorun yine yaşanacak ve bizler yine istediğimiz hayatı yaşayamamış olacağız. Bu şekilde düşününce de çocukluk mu acaba benim bu yaptığım diyorum. Bana öyle geliyor. Hayatı kolaylığıyla da zorluğuyla da kabul etmemiz gerektiğini düşünüyorum açıkçası. Tabii her seferinde bunu başaramıyoruz ama en azından farkında olabilmek de güzel bence. Sorun biraz da geçmiş, şimdi ve gelecek üçlüsünde ilerlemeyi sağlamaya çalışıyor oluşumuzda. Bu mümkün değil ki. Biz ne zaman değiştiremeyeceğimi...